Yaşadığımız bu sınavlar dünyasında neredeyse dünya kadar sınava giriyoruz. Daha küçücükken adım atıyoruz bu sınav dünyasına. Sokakta top oynarken yorulmamız gereken bir yaşta sınav stresiyle o küçücük zihinlerimiz yoruluyor. Zannediyoruz ki, bu sınavı geçersem her şey bitecek ve ben rahatlayacağım. Yok öyle bir şey…

     SBS denilen ne işe yaradığını çözümleyemediğimiz bir sınavla başlıyoruz bu stresli dünyaya. Kendimizi çocuk saydığımız o son dönemde 3 yıl boyunca devam ediyor bu durum.

Sonra LGS, YGS, LYS, ÜDS, KPDS, KPSS, … SSS…

Kısacası, karşımızda bol ‘S’li bir hayat ve karşılaştığımız ilk ‘S’; stresin ‘S’ si oluyor.

     Bu kadar ‘S’ lerle nereye doğru gidiyoruz? Galiba birileri bunları ‘s’ektörün ‘S’ si olarak ya da ‘$’ şeklinde görüyorlar. Çünkü, bu iş bir sektöre, para kazanmak için kolay bir yola dönüştü hayatımızda.

      Sosyal devlet anlayışımızdan uzaklaştığımız son noktadayız şu an. “Eğitim, kişinin temel hakları içerisindedir” diyor “sosyal devlet”. Madem benim temel hakkımsa eğitim; neden bu hakkı bana parayla satıyor sosyal devlet?

     Neden dershane parasını ödeyemediği için bir anne hapse girip, oğlu da onun arakasından intihar ediyor? Ve burada sonun ‘S’si olarak çıkıyor karşımıza.

     Kısacası, emperyalizmin hayatımızın her noktasına yayıldığı bu dönemde; sessizliğin ‘S’si olup, sesimizin ‘S’sini çıkartmayıp, sürünün ‘S’sinin peşinden gidiyoruz. Lütfen, geleceğimiz olan çocuklarımızın hayatlarına biraz da saygının ‘S’sini  gösterip onlara daha güvenli bir gelecek bırakmaya çalışalım.

Not: Bu Pazar ve 3 hafta sürecek olan üniversite giriş sınavlarına ve daha sonraki zamanda o üniversiteyi bitirmiş ve KPSS’ye girecek tüm adaylara  “S”EVGİLERİMLE…