Geçen hafta söz vermiştik , bu haftaki yazımızın konusu insan . Fakat öyle bir insan ol ki ; sen öldüğünde ardın sıra düşmanların bile ağlasın . İşte size bir insan portresi çizelim  ve yaşayan bir dahi insanı anlatalım . Sizde bilirsiniz ki sağlığında insanlara hak ettiği değeri vermeyen bizler vefatından sonra “ Ahhhh “ diyoruz . Hani bir türküde var ya “Ah babam sağ olsaydı, köşede otursaydı, Bir karlı dağ gibiydi, arkamızda dursaydı! “İşte yitik sevdaları ya babamızda yada kaybettiğimiz dostlarımızda buluruz . Çünkü adını biz koyduk . Bakmayın dünyada olumsuzlukları yaşatan insanlara . 1 yıldan beri köşe yazarlarını takip ediyorum . Tabiî ki herkes konumu gereği yazmalı , eleştirmeli , taraf olmalı , tarafını desteklemeli . Fakat her şeye rağmen sevmeli . En azından çevremizde bulunan bir insana sevgiyi anlatsak insan sevgisinden yoksun olan yüzlerce insana bir günde sevgiyi aşılasak , günde 100 insan  100 kişiye sevgiyi anlatır . Dolayısı ile nefreti ortadan kaldırıp eleştirdiğimiz insanı saygı ile karşılardık .

Evet bizler dün ömrümüzde hayal ettiğimiz gerçeklerin yaşanmasına vesile kıldığımız değerlerin yanında , öteleştirdiğimiz hayat meseleleri ve çok olmuyor “ vefat edeli” diye hayıflandığımız , “keşke helallik alsaydık “ diye kahrettiğimiz değer manzumesi insanlar. İşte gün bugün zaman bu zaman .

Evet ben istesem siyasetin en güzel yöntemiyle birilerine kendi dağarcığımdaki  doğruları topluma söyler , kendimce bir çoklarına ders vereceğime inandığım siyasi ekolü anlatabilirdim . İşte asıl meselede bu yaa !..Anlayan , anlamayan , bilen , bilmeyen herkes yazıyor . Acaba herkes yazmalımı sizce ?  Neyse gelelim asıl olan hayata .

Evet bir insan öyle bir insan  ki yukarıda söylediğim atasözünü teyit eden , o söze layık bir insanı anlatacağım size . Sonuçtaki bağlama dikkat edin lütfen .

O insan ki en genç çağımızda bizim elimizden tuttu , bizim dürüst ve ahlaklı olmamızı kendi kimliğimizi unutmamayı öğretti . Bize  YÜCE TÜRK MİLLETİNE mensup olmanın yüceliğini öğretti . Bize Avrupa’da gelecek nesillere nasıl örnek olunur , okumanın ne denli değerli olduğunu öğretti . Tavizsiz yaşamayı , kendi ayaklarımız üzerinde nasıl durmamız gerektiğini öğretti .

O insan ki bize aile yapısının nasıl korunacağınız , ailenin kutsal bir değer olduğunu ve nesillerin devamında ki var olma kavgasını öğretti . Bize kendi kütüphanesinden yararlanmamızı , bilgi ile bir çok zorluğu aşacağımızı öğretti . İlkeli olmayı , dik başlı yaşamanın yollarını ve nasıl hareket edeceğimizi öğretti . En doğrusu da elimizden tutup kötü , çirkin ve çirkef yerleri örnek almamız bazında bizlere iyiyi , güzeli ve fedakarlığı tanıttı .

Bir gün sicim gibi yağan yağmurlu havada kendime ıslanmamak için  sığınacak duldalık bir yer ararken önünde  TÜRK BAYRAĞI asılı bir yerin duldalığında buldum kendimi . İçeri girmeye çekindiğim , kendimi yabancı gibi gördüğüm , o bölgeye yabancı olduğum bir yerde sırtımı yasladığım kapıda bir elin ensemden tutup , bir kuş gibi havanladırarak  içeri çektiğini  , o anda şaşkınlıktan neye uğradığımı bilmediğimi , bir anda benim yüzümü kendine çevirerek şerçte bir bakışla “Neden içeri girmiyorsun , dışarıda bekliyorsun ?”diye çıkışını , gözünün içinde ki samimi ifadeyi ve iç güdülerinde ki insan sevgisini bugün ki gibi hatırlıyorum .

Bana “ıslanmışsın git şu ceketini çıkart ve sobanın üzerinde kurut” demesindeki sert ve samimi ifadesi benim üzerimden şaşkınlığımı atmam için  .rahatlamamı sağlamak için sarf edilmiş bir cümleydi .

Sonrası mı ? Benimle konuşmasını söyle sürdürdü.

“Sen Kürt Hasan’ın oğlu musun ?” diye sorarak benim korkuma bir nefes verir gibi babamdan bahsederek korkmamam gerektiği , benim o derneğe gelip gitmem için bana dernekle ilgili bir çok şey anlattı . Fakat zaten duvardaki  ATATÜRK VE TÜRK BÜYÜKLERİ ‘ nin resimleri Avrupa da  bir kentte her şeyi anlatmaya yetiyordu . Evet o gün itibari ile her zaman gelip gittiğim her yeri TÜRK kokan o teşkilatta yıllar geçmesine rağmen halen o birikimim ile bir çok insana Genel Kültür bazında çok şeyleri öğütleyecek güce sahip olduğum bilincindeyim .  Benim çağımda Avrupa da yaşayan bir çok arkadaşım çok kötü yollara düştüler , aileleri dağıldı ,yok oldular  , kişiliklerini unuttular .

İşte bizlerde eğer bu kötülüklere karşı kendimizi korumuş isek  , ben ve diğer arkadaşlarım bunu o değerli insana borçluyuz . O bir yürekti   yıllar sonra küs yaşadık , konuşmadık . Sonra bir gün hasta olduğunu duydum , kendisini ziyaret ettim . hastalığı ilerlemiş doktorlar ona 1 ay ömür biçmişlerdi . Kendisi bunu biliyordu . İnanın ben hayatım boyunca bu deli bir inansın korkusuz şekilde ölümü yendiğine şahit oldum . Ve hak olarak hiçbir şey olmamış gibi hareketini bu gün bu yazıyı gözyaşları içinde yazarken dün gibi hatırlıyorum.

Benim Değerli Arkadaşım Hayrettin ÖZCAN ‘ın teklifi ile gazetemiz için mini bir röportaj , küçük bir söyleşi yaptık .

Başlık Manşet , NAMI DİĞER KÜRT SAİT

Bugün o insan sağ olsaydı şu kürt  açılımına ne derdi acaba ?

İbret :

  Bu insan hayatını Avrupa da bulunan Türk insanlarına adamış , Türk milletine derinden bağlı adı KÜRT SAİT .

İşte mükemmel insanın , bu kutlu insanın önünde saygı ile eğiliyorum ve ne mutlu ona ki vefatında ardı sıra düşmanları bile ağladı .

Not: Eğer Aksu Tv yetkilileri müsaade eder , yer verirlerse onun hayat hikayesini ibret olma açısından o gün  , vefatından 2 hafta önce yaptığımız röportajı haftaya burada okuyun. Bir kutlu insanın kim olduğunu onun ağzından öğrenelim .

Bu defa yazım biraz uzun oldu. Sürç-ü Lisan ettim ise Af ola .Kutlu Sevdalarda Buluşmayı Diliyorum .

Saygılarımla